Ana içeriğe atla

Freud


This was a summary of one of my researches for an essay I have just found for searching something about Freud easy to write and understand. It is a collection of multiple resources so I cannot refer to any source since I hadn't written any below it. I started with Freud because I want everyone to understand how identities and thoughts are formed and he is the beginning of it, at least the well-known and accepted worldwide. Hope you enjoy.

Freud generally related his theories to pleasure- unpleasure principle. He identified two topography of psyche, first of which consisted of unconscious, preconscious and conscious. Preconscious contains those elements which are outside our awareness yet can be recalled under certain circumstances. However, the unconscious is identified with the repressed contents in childhood. This dynamic referred to psychic forces’ conflict with each other and the result was the neuroses, in particular anxiety with the relation of ego. The second topography explained the Id, the Ego and the Superego as the psychic agencies. Only the Ego has got the conscious and the unconscious qualities and develops during our lifetime.  The Id belonged completely to the unconscious with all the repressed contents. The Superego based on former establishments of the Ego and it is the source of all social, religious, cultural judgments which receives its energy from the Id. Parental images and prohibitions form its first judgments. The relation between the Id and the Superego and their violent structure merging with the inadequate nature of the Ego, anxiety is a foregone conclusion. At first, anxiety was the symptom but after these topographies it is now the condition and the repression was the result of it. Primary repression was in fact a defence mechanism which consists of censorship and repression protecting us from everything that might cause fear, anxiety, shame of bad conscience.


En basit haliyle en baştan anlatmaya başlayacağım. Çünkü akılda yaşanan bozuklukların ve düşüncelerin nasıl şekillendiğini anlamanın en düzgün yolunun bu olduğunu düşünüyorum. Psikolog değilim, psikoloji öğrencisi değilim hatalar yapabilirim. Bilenlerin düzeltmesini yanlış bilgilendirme olmaması adına tercih ederim. Ayrıca okul için yazdığım bir makale için yaptığım araştırmaların özetini yazmışım, Freud için bilgisayarıma bakarken buldum. Tabii basitleştirmeye çalıştım hiçbir fikri olmayanlar için. "Ne diyon acaba" diye baya mesaj aldım çünkü önceki paylaşımlarım için. O yüzden herhangi bir kaynak veremiyorum. İyi okumalar. 


Freud genellikle “haz” ile ilgili tutar. Psişenin (ruh – akıl olarak düşünebiliriz) yapısını iki coğrafi alan gibi ayırır. Bunlardan ilki bilinçdışı, bilinç öncesi ve bilinç olarak ayrılıyor. Bilinç öncesi bizim farkında olmadığımız ama bazı durumlarda farkına varabildiğimiz, hatırlayabildiğimiz şeylerden oluşuyor. Bilinçdışı Freud’a göre çocuklukta bastırdığımız ve şu anda farkında olmadığımız şeylerden oluşuyor. Bilinç ise günlük hayatta farkında olduğumuz şeylerden oluşan ve günlük hayatımızı sürdürmemizi sağlayan kısım. Bu güçler dolayısıyla günlük hayatta birbirleriyle çatışma içine giriyor ve akıl hastalıkları dediğimiz şeyleri doğuruyor, özellikle egoyla birleşince anksiyeteyi. İkinci yapı ise İd, Ego ve Süperego’dan oluşuyor. Bu üçünden sadece Ego’nun bilinç ve bilinçdışına erişimi var ve bizim bütün hayatımız boyunca gelişiyor. İd ise tamamen bilinçdışına ait ve bastırılmış şeylerden oluşuyor. Süperego da Ego’nun daha önceki kalıntılarına dayanıyor ve enerjisini İd’den alan bütün sosyal, dini ve kültürel yargıların oluşumu. Anne ve babaları ilk algılayışlarımız ve onların ilk koydukları kurallar ve yasaklar Süperego’nun ilk besinler. İd’in ve Süperego’nun şiddetli ilişkisi, Ego’nun henüz tam olarak gelişmemiş, yeterli olmayan varlığıyla birleşince anksiyete kaçınılmaz bir sonuç oluyor Freud’un düşüncesine göre. Başlangıçta Freud anksiyeteyi semptom olarak görüyordu ama sonra bir durum haline geldi ve bastırmayı sonuç olarak gördü. Ana bastırma aslında bir savunma mekanizmasıydı ve sansür ve anksiyete, utanç, korku veren bütün bastırılmış şeylerden bizi koruyordu.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

desensitization

            I am a bit confused in fact. They said   my translation skills of my emotions to words were advanced, however, when I write, my words do not feel quite enough. Confused. I want my headphones. Today, I am going to plant strawberries on my balcony. I am excited. It helps me to heal, to see them grow, to talk to them. My hands create new lives, and they are green. Whatever, I want to talk about something else today. My body perception. And you will think that it will be about my weight. Maybe some part, I am not sure yet. The flow will decide.             During my last therapy session, Ms. Özge said that it was my sleekest appearance after a long time. I answered, “Most of the time, looking pretty makes me feel too much”. Of course, we discussed it. And I am not going to write about it with "I said" - "she said". But here we go.     ...
Yorum Gönder
Devamı

15/16

I planned to do other things for this time of the day before I went to bed. Still, I am here. I cannot prevent the urge to write and obviously I cannot resist it. Some call it inspiration, I say toleration, the clarity of mind. If I cannot tolerate my feelings I cannot sit in front of this computer. I need my feelings to calm down, at least to be tolerateable. That is the reason I cease to write from time to time. I feel it without even attempting to write. When I think about the act of writing my stomach puckers up inside. I feel the nausea. The feelings punch me in the stomach. Always. Or maybe it was the residue of the countless attempts of suicides with medicines. Or it was, what was the left of Dünya. Anyway. So long I haven’t talked about the past of me. The origin of me. How I turned out to be like this. I went to İstanbul a couple of weeks ago, home- as mom would say. Something hit me hard during that visit about my sister. For the last couple of months, I was ...
Yorum Gönder
Devamı

4 nisan 20

Merhaba. Bugün onay meselesi kafamı kurcaladı yine. Regl olacağım bu arada, çok depresif gelirsem salın beni. Annemle heyecanla başladığım her telefon konuşması hayal kırıklığıyla son buluyor. Annemle dertleşmem gibi bir şey asla söz konusu değil. Annem benimle dertleşebiliyor ama ben annemle dertleşemiyorum. Ve her telefon konuşması benim kalbimin kırılmasıyla bitiyor. Hala beklentim var annemden demek ki. Hala annemden beklentilerimi bırakmamışım. Insan nasıl bırakabilir ki zaten. Her şeyi bırakabilir belki ama annesinden gelebilecek desteği beklemekten vazgeçemez gibi. Ama vazgeçmek zorundayım. Bir gün beni nasıl yalnız bıraktığını görebilsin isterdim ama annem öyle biri değil. Yani sadece öyle bir kapasitesi ve bilgisi yok. Ve geri kalan bütün bilgilere kendisini kapamış bir kadın. Suçlayamazsınız. Şu an güvenli bildiği bir alanda ve güvenli alanını bu saatten sonra bırakacak da değil. Herkese ve her şeye üzülmekten sinirlenmekten çok yoruluyorum bazen. Kendim de dahi...
Yorum Gönder
Devamı