boşluklar dolmalıydı. boşlukların ardında kalan her hikayeyi sürüklemeliydi. biliyorum. bilince daha da zor oluyor. boşlukları kenara itiyorum. boşlukları boşaltıyorum. boşluklar konuşuyorlar. en son yıllar önce dinlediğim bir şarkı aklıma geliveriyor. youtube elimin altında ama açmıyorum. şarkıları biriktiriyorum günlüklerimde. günlüklerime dokunmuyorum. öpüyorum onları birer birer. bazen bir bina olmak istiyorum. bazen bir bina olmak istemiyorum. sözlüklerime bakıp bakıp yeni kelimeler bulmak istiyorum ama sözlüklerimi hiç açmıyorum. bazen yinelenen duygularla arkadaşlık etmek istiyorum, sonra ise bundan vazgeçiyorum. hayatımın akıp gittiği her kanalda taşlar bırakıyorum bana ait olmayan. varlığımdan sıkılmıyorum. varlığım küçük bir timsah oluveriyor. paragraflarla ne derdim var onu da bilmiyorum. ama böylesi rahatlatıyor. kendi kendine konuşan bir samur yeğliyorum. gözlerimi kamaştırıyor gece. gözlerimi kamaştırıyor gündüz. gözlerim hep şaşırıyor. bir gün vardı. o günden...
The peaks of my story, the journey of my learning, the awareness of mental health, the sharing of some information I have got, the growth, Warning! Not so fun. The more the merrier.