merhaba. size bir şey anlatacağım bugün. bu düşüncelerin ilk defa ne zaman beynimde filizlendiği günü anlatacağım. başlamadan önce. https://www.youtube.com/watch?v=hnwcyTKSGFo&list=PLyOkRQ8Z-btuQNnwcK96aGUL58kigl_bY&index=0 bir gece o kenar sokaktaki, derme çatma evde oturuyordum. cama tıkladılar. mevsim yazdı. kendimi arabada çok da tanımadığım insanlarla, hiç bilmediğim yerlere giderken buldum. sıradan bir gündü işte. kaç kişi olduğumuzu hatırlamıyorum. sekizden fazla olsa gerektik. aşağıda biraları yudumlarken, yukarı çağırdılar, bir odada bekliyorlardı. hiç tanımadığım dört insanında içindeki odadan burnum uyuşmuş bir şekilde geri çıktım. aşağı indim ve el yapımı poi topuyla oynamaya başladım. hep ellerime dolanıyordu. hava karanlık, dışarısı inanılmaz güzeldi. karanlık, ağaçlar, dağlar, karnımdaki boşluk, hızlı kalp atışlarım, büyük gözbebeklerim, MUAZZAM KARANLIK GÖKYÜZÜ ve DOĞA, muhteşem ışıklar, sonsuz bucaksız özgürlük hissi. her şeye yetecek sabır, anlayış ve sev...
The peaks of my story, the journey of my learning, the awareness of mental health, the sharing of some information I have got, the growth, Warning! Not so fun. The more the merrier.