bir şey bir kere bozulunca neden geri alamyoruz? neden, hep yaraları taşıyoruz? çok garip yıllar önce olup bitmiş ve o zaman beni asla etkilememiş şeylerin acısını çekiyorum. garipten de öte aslına bakarsanız. bu kadar duygusal olmayı hiç istememiştim. ama görüyorsunuz adeta soyutluk sularında yüzüyorum. kırığım, buruğum, üzgünüm, bazen mutluyum, bazen heyecanlıyım, bazen utangaçım tıpkı dünya üzerindeki her insan gibi bazenim. bazen öyle bazen böyle bazen şöyle... ellerimi kumlara gömüyorum. ellerim, kumla pek iyi anlaşamıyor ama seviyor yine de. kum da ellerimi pek sevmiyor. bitti diyorum, buraya kadar. başarılarım bile tatmin etmiyor. eve girmek istemiyorum. evden çıkmak istemiyorum. oturup saatlerce düşünmek istiyorum, düşünürken sıkılıyorum. yazmak istiyorum, yazarken sıkılıyorum. ellerimi kumdan çıkarıyorum. tanecikler yapışmış. ellerimi kumla anlaştırmak istiyorum. tek istediğim anlaşmaları. ama kum istemiyor. yarım kalıyor yine her şey. yarımlıklar arasında bir k...
The peaks of my story, the journey of my learning, the awareness of mental health, the sharing of some information I have got, the growth, Warning! Not so fun. The more the merrier.