A Road Trıp

      Yarın doğum günüm. Uzun senelerdir ilk defa "iyi ki doğdun aysucum" diyemiyorum kendime. Sen de  dinlenmeyi hak ediyorsun, sen de zorluklardan uzaklaşmayı hak ediyorsun. Sen de çırpınmayı bırakmayı hak ediyorsun aslında. Ama inanılmaz yorgun, yalnız, ve acınası bir yerde olduğun gerçeğini değiştirmiyor hiçbir şey. Yaştan ötürü mü acaba bu sefer toparlanmakta daha da zorlanıyor oluşum. Gerçi objektif bakarsak aslında daha zor toparlanmıyorum. Sadece mucizevi hızda değil.      Keşke son 8 ayı silebilsem hayatımdan. Keşke hiç yaşanmamış olsa. Ya da son 31 seneyi de silebiliriz aslında. Bazen kendime bakınca gösterdiğim güce hayran oluyorum. Bu kadar güç göstermek zorunda kalmış olmam da üzüyor. Yarın doğum günüm. İyi ki doğdum bile demek gelmiyor içimden kendime bu sene. Hayatta bir yılı daha devirdim evet. 31 sene önce yarın doğmuş oluyorum ve 11315 gün önce. Hemen hemen. 11 bin gün içerisinden bir gün bile kendimi bir yere, birine, bir şeye ait hi...

I do not know how to become successful in a corporate-related world.  I  know somehow how to survive but that is not enough. I always wanted to make a difference. I always wanted to do something big, however, the older I get the less courage I have in order to do the big things. When it comes to career success, I feel like a baby surrounded by a very confusing web of systems, structures, and relationships that everyone except me knows how to manage. Do I lack intelligence, skills and/or knowledge? No, I do not. I am smart, maybe not high IQ but smart, I am talented, I learn so fast, I am very hardworking, I try new things, I am persistent, and I constantly improve myself and my skills. So, what exactly is the problem? Do I lack EQ? No. I do lack some things though. I lack some critical things.  For most of my career journey, I have always wondered how those unskilled people could manage to be in those high positions. They seemed to lack interpersonal skills, critical ...

      Müzik, atmosfer, ve geri kalan her şeyin uyumsuzluğu içinde uyumu aramaya çıkmak... Nerededir sahi bu uyum? Nereden gelir? Akış nasıl sağlanır. Kendini akışa nasıl bırakır insan? O büyülü anları hayatta ne şartlar altında yaşar? Bilmiyorum. Aslında biliyorum. Kendimi ikna edemiyorum sadece. Dışsal etkenlerin içinde kaybolup gitmek daha kolay geliyor sanırım. Oysa, bahsettiğim her şeyin içsel olduğu gerçeğini ve daha fazla içsel yolculuklara çıkmam gerektiğini kendime itiraf etmekte bir sakınca yok.      Uyduruk kurallarla, uyduruk koşullarla kısıtladığım dünyamı geliştirme çabasına girişimi daha iyi gidebilirdi. Çabalarım da uyduruk koşullarla dolu. Beynim bir harici bellek ve yüklenmiş o kadar çok uydurulmuş şifreleri olan bir sürü klasör ile dolu. Dosyalara erişebilmem için şifreleri çözmem gerekiyor, fakat her denediğimde kulakları sağır eden uyarılarla ve bir dünya bilinmezle karşılaşıyorum. birsigarasarıpgeliyorum        ...